Διαβάσαμε τις τελευταίες μέρες ότι ο Α. Τσίπρας πρότεινε μεταξύ άλλων: «Τα κράτη-μέλη, που ορθώς συνυπέγραψαν την κοινή επιστολή ζητώντας ευρωομόλογο, δεν πρέπει να αρκεστούν στην καταγραφή μίας διαφωνίας. Πρέπει να είναι έτοιμα να το επιβάλλουν».
Για μια ακόμη φορά ο πρώην πρωθυπουργός φλυαρεί, συνεχίζοντας την προσφιλή του τακτική «μεγάλα λόγια, χωρίς ουσία». Δεν χρειάζεται να έχεις γνώσεις οικονομίας για να καταλάβεις, ότι αν από την έκδοση του ευρωομόλογου λείπει η Γερμανία και οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης με τις ισχυρές οικονομίες, αυτό το ομόλογο δεν θα έχει καμία αξία. Θα το άντεχαν οι εννιά χώρες του Νότου να πληρώσουν ένα επίτοκο που θα υπερβαίνει το 2%; Μαζί με την Γερμανία, που αρνείται την έκδοση ευρωομολόγου, βρίσκονται και άλλες εννιά χώρες με το μέρος της. Συνεπώς διαμορφώνεται ένας συσχετισμός αρνητικός για το ευρωομόλογο.
Το καλύτερο είναι αυτό που αναφέρει στην δήλωση του ο πρώην πρωθυπουργός «ότι πρέπει να είναι έτοιμοι να το επιβάλλουν». Και ρωτώ «αφελώς», όπως αυτός επέβαλε τις αυταπάτες του στο πρώτο εξάμηνο του 2015. Όλοι θυμόμαστε δηλώσεις, ότι θα τους πιέσουμε και θα τους αναγκάσουμε να υποχωρήσουν. Η συνέχεια είναι γνωστή.
Υπέγραψε ένα αχρείαστο τρίτο μνημόνιο. Πέντε χρόνια πρωθυπουργός παίρνοντας μέρος σε δεκάδες συνόδους δεν γνωρίζει πως η ΕΕ λειτουργεί με συμβιβασμούς και με συνθέσεις απόψεων. Δεν έχει αντιληφθεί πως η επιβολή δεν είναι η πολιτική λογική της ΕΕ, άλλα το κύριο συστατικό της ΕΕ είναι ο συμβιβασμός. Προφανώς, δεν κατάλαβε τίποτα. Δυστυχώς «το πάθημα δεν του έγινε μάθημα» …
