“Ελλαδέμπορες” & επιδοματολαγνεία

Photo: Gerd Altmann Pixabay

Είναι θλιβερό, ότι ένας βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, πριν λίγες ημέρες, δημοσίευσε προσωπικά δεδομένα, ανήλικων παιδιών, εμπλέκοντας τα κατ΄αυτόν τον τρόπο σε μια πολιτική αντιπαράθεση στην οποία δεν έχουν καμία απολύτως θέση. Πέρα από θλιβερό βέβαια, μπορεί να είναι και αρκετό για να επιφέρει ποινικές και διοικητικές κυρώσεις. Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση του GDPR, γεγονός που μπορεί να ενεργοποιήσει τόσο την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για να επιβληθεί διοικητικό πρόστιμο, όσο και τον αρμόδιο εισαγγελέα ο οποίος και θα κρίνει αν η υπόθεση θα ακολουθήσει την ποινική οδό.

Ωστόσο, το θέμα που προσπαθούσε αποτυχημένα να αναδείξει ο βουλευτής Κωνσταντίνος Μπογδάνος είναι το φλέγον δημογραφικό πρόβλημα, όπως καταγράφεται στην χώρα μας και πώς αυτό επιδεινώνεται εξαιτίας της αυξημένης μετανάστευσης, σε σχέση με τον χαμηλό ρυθμό γεννήσεων.

Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη σχετικά με την κατάταξη της Ελλάδας στα θέματα που αφορούν τις γεννήσεις, τις πολιτικές στήριξης της μητρότητας,  της οικογένειας και της γονιμότητας.  Η χώρα μας όπως φαίνεται, παρόλες τις προσπάθειες, παραμένει αρκετά χαμηλά σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ. Μια τελευταία προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος καταγράφεται μόλις το περασμένο έτος με το επίδομα γέννας, ύψους δυο χιλιάδων ευρώ. Ως προς το κριτήριο διαμονής, το επίδομα χορηγείται στους δικαιούχους που διαμένουν στην Ελλάδα και έχουν την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη, του ομογενούς αλλοδαπού που διαθέτει Ειδικό Δελτίο Ταυτότητας Ομογενούς, του πολίτη κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πολίτη κράτους που ανήκει στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, καθώς και πολίτη της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.

Δικαιούχοι ωστόσο, είναι και οι πολίτες από τρίτες χώρες, με την βασική προϋπόθεση ότι  αποδεδειγμένα διαμένουν μόνιμα και νόμιμα στη χώρα τα τελευταία δώδεκα χρόνια πριν από τη γέννηση του παιδιού.

Επιπλέον, ένα ακόμη σημαντικό επίδομα που καταβάλλεται, μεταξύ άλλων και στους υπηκόους τρίτων χωρών και πρόσφυγες, είναι το «επίδομα παιδιού». Δικαιούχοι του εν λόγω επιδόματος θεωρούνται εκτός από τους Έλληνες πολίτες, ομογενείς και πολίτες της ΕΕ, οι υπήκοοι τρίτων χωρών ή απάτριδες, στους οποίους έχει χορηγηθεί́ το καθεστώς πρόσφυγα ή το καθεστώς επικουρικής προστασίας, ανιθαγενείς, των οποίων το καθεστώς παραμονής στην Ελλάδα διέπεται από́ συγκεκριμένες διατάξεις και πολίτες τρίτων χωρών, στους οποίους έχει χορηγηθεί́ καθεστώς παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους. Ωστόσο, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη σελίδα του ΟΠΕΚΑ, «Ως εξαρτώμενα νοούνται τα τέκνα προερχόμενα από γάμο, φυσικά, θετά ή αναγνωρισμένα, εφόσον είναι άγαμα και δεν υπερβαίνουν το 18ο έτος της ηλικίας τους, ή το 19ο έτος, αν φοιτούν στη μέση εκπαίδευση». 

Γίνεται εύκολα αντιληπτό λοιπόν, πως ενδέχεται αρκετά από αυτά τα παιδιά να μετέχουν της ελληνικής παιδείας, επειδή είναι μονόδρομος για την καταβολή ορισμένων επιδομάτων και επίσης, γιατί μόνο έτσι θα διατηρήσουν οι οικογένειες τους το προνόμιο της παραμονής τους.

Το σημαντικότερο συμπέρασμα που προκύπτει ωστόσο, δεν είναι μόνο το βαρύτατο ατόπημα του κ. Μπογδάνου και ο εκχυδαϊσμός του πολιτικού λόγου προς άγραν ψήφων, ούτε το γεγονός πως ο ίδιος ο βουλευτής «πυροβόλησε τα πόδια του», αλλά η δυσμενής πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί από την επιδοματική πολιτική. Τα επιδόματα λειτουργούν ως αντικίνητρα στην ουσιαστική προσπάθεια ένταξης μεταναστών και προσφύγων στην ελληνική κοινωνία και την μετάβαση τους στην πραγματική αγορά, όπου η προσφορά τους θα ήταν σίγουρα πολύπλευρα σημαντική.

Όσο λοιπόν, αυτή η χώρα διέπεται από επιδοματολαγνεία και τα επιδόματα αποτελούν τροχοπέδη και δεν αντικαθιστούνται στην πράξη από εξειδικευμένα προγράμματα κατάρτισης και ενσωμάτωσής των μεταναστών και των προσφύγων στην κοινωνία και στην αγορά εργασίας, τόσο θα βρίσκουν εύφορο έδαφος κριτικής οι κάθε λογής «αγανακτισμένοι» ελλαδέμποροι.