Δημοκρατία είναι απλά η επικράτηση της άποψης, της θέλησης των πολλών, του Δήμου: Δήμος-Κρατώ. Και Δήμος ΔΕΝ είναι μια απλή Γεωγραφική τοποθεσία, είναι άθροισμα Ανθρώπων, των Δημοτών!
Με τους Καλλικρατικούς Δήμους έγινε η εντελώς αντίθετη-άστοχη ενέργεια, ακριβώς με την αλλαγή ή/και τον καθορισμό των νέων ονομάτων των Δήμων: σβήστηκε επί της ουσίας η σημασία και σημαντικότητα των Δημοτών..
Ο Δήμος (για παράδειγμα) ΔΕΝ είναι της Αθήνας, είναι των Αθηναίων. Αντίστοιχα, ο Δήμος ΔΕΝ είναι της Πεντέλης, είναι των Πεντελιωτών.
Μεγάλη η διαφορά, καταλυτική η σημειολογία, προφανή τα αποτελέσματα: πλήρης απώλεια της έννοιας της Συμμετοχής στα Κοινά, αφού η έννοια, η οντότητα του Δήμου “μεταφράζεται” σε γεωγραφικά όρια, δηλαδή … δρόμους, πλατείες, πάρκα, ρέματα, οικόπεδα και κτήρια!
Αυτός βέβαια δεν είναι Δήμος, Δήμος είναι οι Άνθρωποι, που κυκλοφορούν στους δρόμους και τις πλατείες, που κατοικούν-εργάζονται στα κτήρια και χρησιμοποιούν τα κτήρια για τις κοινωνικές τους δραστηριότητες.
Ήταν στραβό το κλήμα …! Από πότε;
Από την καθιέρωση του περιβόητου όρου “Ετεροδημότες”!
Πριν 10ετίες μπορεί να είχε έναν θεμιτό λόγο ύπαρξης, το να δείξουμε ”εικονικό πλήθος” κατοίκων στις περιοχές καταγωγής μας, ώστε να διατηρηθεί ένα ελάχιστο σύστημα Αρχών-Υπηρεσιών σε τοπικό-περιφερειακό επίπεδο.
Σήμερα όμως, στην εποχή της Ψηφιακής Διακυβέρνησης, της τηλε-εκπαίδευσης, της τηλε-εργασίας, της τηλε-ιατρικής και των τόσων άλλων τεκτονικών αλλαγών; Είναι δυνατόν να διατηρούμε θεσμούς, που ευθέως υποσκάπτουν την ίδια την έννοια του Δημότη, δηλαδή της ίδιας της Δημοκρατίας;
Θεσμούς που με απλό τρόπο απομακρύνουν και αποθαρρύνουν την Συμμετοχή στα Κοινά;
Σε άλλο Δήμο μένω, σε άλλο Δήμο εργάζομαι, σε άλλο Δήμο ψηφίζω! Για ποιον από τους Δήμους θα δείξω ενδιαφέρον, θα είμαι ενεργός, θα συμμετάσχω στα Κοινά;
Μάλλον σε κανένα κατά κανόνα!
Διότι η συμμετοχή στις Δημοτικές Εκλογές δεν σημαίνει αυτόματα και κατ’ ανάγκη ενεργοποίηση στα Κοινά. Είναι απλά το στοιχειώδες καθήκον μας, η υποχρέωσή μας Συνταγματικά και Ηθικά.
Μετά την ψήφο;
“Πληρεξούσιο εν λευκώ” σε όποιους ψηφίσαμε; “Λευκή επιταγή” υπογράψαμε στο ψηφοδέλτιο;
Απουσία 4 ετών από τα τεκταινόμενα, πάλι παράπονα και γκρίνια και πάλι απ’ την αρχή τα ίδια;
Η ψήφος μας δίνει το προνόμιο του “Ελέγχου”, αλλά πρέπει φυσικά να το ασκήσουμε, αλλιώς ΔΕΝ το έχουμε, το παραχωρήσαμε συνειδητά.
Το να καταβάλλουμε Δημοτικά Τέλη μέσω των λογαριασμών κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας, όχι μόνο δεν είναι “άλλοθι” υποχρεώσεων κα συμμετοχής, αλλά μας εκθέτει ως υπόλογους σε τέλη μεν, αλλά “αρνητές” ελέγχου δε, του “που πήγαν και τι έγιναν” τα τέλη που σταθερά πληρώνουμε!
Να λοιπόν δύο αιτίες κακοδαιμονίας, που πρέπει να τις ξεπεράσουμε:
- Να θυμηθούμε πως Δήμος είμαστε ΕΜΕΙΣ, οι Δημότες!
- Να απεμπολήσουμε το “βόλεμα” της έννοιας των Ετεροδημοτών.
Το διάστημα μέχρι τις Δημοτικές Εκλογές είναι αρκετό! Ας το σκεφτούμε υπεύθυνα και ας μεταδημοτεύσουμε άμεσα. Στον Δήμο που εντάσσονται τα συμφέροντα-ενδιαφέροντα, τα όνειρα και οι επιδιώξεις μας.
Για εμάς και για τα παιδιά μας. Για το περιβάλλον και την ανάπτυξη.
