Η υπογραφή μνημονίου συνεργασίας στο πεδίο των υδρογονανθράκων μεταξύ της κυβέρνησης εθνικής ενότητας της Λιβύης και της Τουρκίας έχει προσκρούσει σε έντονες αντιδράσεις τόσο εντός, όσο και εκτός Λιβύης.
Σε διεθνές επίπεδο υπάρχει ήδη αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, της Ε.Ε., της Γερμανίας και της Αιγύπτου, ενώ στο εσωτερικό της Λιβύης αντιτίθενται τόσο η Βουλή, όσο και μεγάλο μέρος της προσωρινής Κυβέρνησης. Ειδικότερα:
Ο εκπρόσωπος του State Department τόνισε ότι «η προσωρινή Κυβέρνηση της Λιβύης υποχρεούται -σύμφωνα με τις διατάξεις του οδικού χάρτη του Φόρουμ για τον Πολιτικό Διάλογο στη Λιβύη- να μην εξετάζει νέες συμφωνίες που βλάπτουν τη σταθερότητα των εξωτερικών σχέσεων του λιβυκού κράτους ή του επιβάλλουν μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις».
Ο Ύπατος Εκπρόσωπος της Ε.Ε. για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας Josep Borrell, παραπέμπει στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2019, για τον παράνομο και άκυρο χαρακτήρα του τουρκο-λιβυκού «μνημονίου». Ο εκπρόσωπος της Κομισιόν για θέματα εξωτερικών υποθέσεων τόνισε συγκεκριμένα ότι πρέπει να «αποφεύγονται ενέργειες που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την περιφερειακή σταθερότητα» και επανέλαβε: «Το Μνημόνιο Συνεννόησης Τουρκίας- Λιβύης του 2019 παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συμμορφώνεται με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη».
Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας δήλωσε (στην Ε.Ρ.Τ.) ότι η χώρα του «δεν αναγνωρίζει τη συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης για την μεταξύ τους χάραξη ΑΟΖ. Δεν μπορούν -τόνισε- δύο κράτη να κάνουν συμφωνίες εις βάρος τρίτων. Στην περίπτωση που δύο κράτη κλείνουν συμφωνία εις βάρος της Ελλάδας, η Ελλάδα δεν δεσμεύεται από αυτήν. Η συμφωνία δεν έχει νομική επίπτωση».
Άμεση υπήρξε και η αντίδραση της Αιγύπτου, η οποία αμφισβήτησε ευθέως τη νομιμότητα του νέου μνημονίου. Ύστερα μάλιστα από σχετική επικοινωνία, ο Υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας μεταβαίνει την Κυριακή στο Κάιρο, προκειμένου να έχει διεξοδική συζήτηση με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Sameh Shoukry.
Στο εσωτερικό της Λιβύης, η συμφωνία δεν υποστηρίζεται παρά μόνο από το ένα τρίτο της προσωρινής κυβέρνησης, ενώ προσκρούει και στην πλήρη αντίθεση της λιβυκής Βουλής.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι για την υπογραφή της συμφωνίας υπήρξε «απομάκρυνση» του αρμοδίου Υπουργού Πετρελαίου, ο οποίος είχε εκφράσει επιφυλάξεις. Την τελευταία στιγμή, ο Λίβυος Υπουργός Οικονομίας απέκτησε τις σχετικές αρμοδιότητες και υπέγραψε εκ μέρους της κυβέρνησης, την στιγμή που ο πραγματικά αρμόδιος Υπουργός βρισκόταν στη Νότιο Αφρική.
Επιπλέον, η Λίβυα Υπουργός Εξωτερικών, κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό της, επισήμανε ότι το τουρκο-λιβυκό «μνημόνιο» του 2019 δεν έχει επικυρωθεί ακόμα.
Έντονη υπήρξε, προπάντων, η αντίδραση του Προέδρου της λιβυκής Βουλής των Αντιπροσώπων, καθώς και της αρμόδιας Επιτροπής Ενέργειας και Φυσικών Πόρων. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η ανακοίνωση της λιβυκής Βουλής αναφέρει πως η συμφωνία «δεν αξίζει ούτε το μελάνι με το οποίο εκτυπώθηκε».
