Ο κόσμος αλλάζει, η αριστερά βουλιάζει

Πλέον έχει αρχίζει να γίνεται ξεκάθαρο, ακόμη και στον στενό κομματικό του πυρήνα, πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική ελκυστική πρόταση, αφού σε όλες τις σοβαρές έρευνες εμφανίζεται να καταρρέει δημοσκοπικά. Στην προδιαγεγραμμένη αυτή πορεία, ο Αλέξης Τσίπρας έχει αντιληφθεί πως εξελίσσεται σε τροχοπέδη για την πολιτική ανάκαμψη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επίσης ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για ευσεβοποθισμό και εθελοτυφλία.

Όπως με τις περισσότερες δημόσιες τοποθετήσεις και πρωτοβουλίες του, έτσι το ίδιο απογοητευτική, είναι για μια άλλη φορά η εικόνα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και της αντιπολιτευτικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσφατο άρθρο του στην «Καθημερινή».

Ο Αλέξης Τσίπρας στο εν λόγω άρθρο, επιχείρησε μια ενορχηστρωμένη επίθεση υπονόμευσης της εθνικής προσπάθειας και ταυτόχρονα, επεδίωξε την δημιουργία νέου αφηγήματος εν όψει εσωκομματικών αναταραχών.

Στο κείμενο του γράφει, «…είναι εξαιρετικά κρίσιμο να αξιοποιήσουμε τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και του νέου ΕΣΠΑ …», όταν ουκ ολίγες φορές έχει χαρακτηρίσει προς τέρψιν του ακροατηρίου του, τους ευρωπαίους ηγέτες τοκογλύφους και εκβιαστές.

Σε άλλο σημείο του άρθρου του αναφέρει, « … να οικοδομήσουμε ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και αποκεντρωμένο κράτος με την ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας». Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει απόλυτο δίκιο, γιατί πράγματι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος και ο μόνος τρόπος για να το πετύχουμε αυτό, είναι μέσα από την ανάπτυξη και την ευημερία. Παραβλέπει, ωστόσο να αναφέρει, πως τόσο η ανάπτυξη όσο και η ευημερία σημειώνονται μέσα από απελευθερωμένες οικονομίες και μικρό και ευέλικτο δημόσιο τομέα. Μέσα από οικονομίες που μειώνουν την φορολογία και την γραφειοκρατία και αυξάνουν τις επενδύσεις.

Ο Αλέξης Τσίπρας στο ίδιο άρθρο τονίζει, πόσο σημαντικό είναι να προστατευθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να μειωθούν οι ανισότητες. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που συνεχώς ακούμε πως αποτελούν την ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας και πρέπει να μην υπερφορολογούνται. Είναι γεγονός, πως η υπερφορολόγηση οδηγεί σε κατάρρευση χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κάτι που είναι και η αναμφισβήτητη ταφόπλακά τους. Βέβαια, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ξεχνά, πως είχε επιβάλει εξοντωτική φορολογία όταν ήταν κυβέρνηση. Με την υπερφορολόγηση κατάφερε ένα φορολογικό και δημοσιονομικό «θαύμα», όπως συνήθιζε να το παρουσιάζει, αλλά στην πραγματικότητα, αυτός και η κυβέρνηση του ήταν υπεύθυνοι για την στέρηση της πολύτιμης ρευστότητας στην αγορά.

Η πολιτική κουλτούρα τόσο του ίδιου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όσο και της πλειοψηφίας των στελεχών της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ αντανακλάται στο εν λόγω άρθρο της Καθημερινής. Υποταγμένοι στις οπισθοδρομικές και αναχρονιστικές αντιλήψεις τους, επί της ουσίας επιδιώκουν να προσφέρουν την ίδια ξαναζεσταμένη σούπα και να πλασάρουν τις ιδεοληψίες τους, λες και ο κόσμος έχει πάθει συλλογική αμνησία και δεν μπορεί να αντιληφθεί τα ψέματά τους. Ο βασικός τους στόχος δεν είναι άλλος από μια προσπάθεια rebranding του κόμματος σε μια απέλπιδα προσπάθεια πολιτικής ανάνηψης.

Μερικές φορές όμως η πραγματικότητα είναι ακόμη πιο σκληρή από όσο μπορούμε να φανταστούμε, γιατί όταν γίνεται μια προσπάθεια διάσωσης ενός ασθενούς είναι μεν πάντοτε μια δραματική διαδικασία, από την άλλη όμως, όταν επιχειρείται με λάθος τρόπο και από λάθος άτομα, εύκολα μπορεί να αποκτήσει και την κωμική της διάσταση.

Είναι δεδομένο πως κάθε χώρα έχει ανάγκη από την συμμετοχή όλων των ρευμάτων στον δημόσιο διάλογο και επιβάλλεται να έχει επίσης, ισχυρούς εξισορροπητικούς μηχανισμούς και δυνατά θεσμικά αντίβαρα. Ακόμη, όμως και σε χώρες χωρίς ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου και εξισορρόπησης (check and balances), η κοινή γνώμη είναι εκείνη που μπορεί κάποιες φορές να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για το πολιτικό μέλλον της χώρας.

Η Ελλάδα είναι μια τέτοια χώρα, που η θέση και η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης όχι μόνο δεν προσφέρει τα απαραίτητα εργαλεία ελέγχου στην κοινή γνώμη, αλλά αντιθέτως παραπληροφορεί και αποδυναμώνει τον ρόλο της. Είναι μια χώρα, όπου η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση φαίνεται αποδυναμωμένη να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και των απαιτήσεων του ρόλου της.