Σχολιάζει ο Γιώργος Προκοπάκης*Με το νέο επταετή προϋπολογισμό της ΕΕ, η Ελλάδα θα βρεθεί με περίπου €40 δισ, επιχορηγήσεων και θα έχει πρόσβαση σε δάνεια άλλα €10 δισ. Πιθανότατα περισσότερα από αυτά τα € 50 δισ, αλλά ας μείνουμε σ’ αυτά. Τα χρήματα προορίζονται για αναπτυξιακά έργα σε συγκεκριμένους τομείς.
Η Αττική Οδός κόστισε (λένε πολύ υπερτιμολογημένη) €1.1 δισ. Η συμμετοχή με ρευστό του δημοσίου ήταν περίπου €270 εκατ. Τα υπόλοιπα συμμετοχή των κατασκευαστών και δάνεια. Ας πούμε χοντρικά πως με τέτοιο χρηματοδοτικό σχήμα, «ένα δις του δημοσίου φτιάχνει έργα τεσσάρων δις». Για να έχουμε αίσθηση τι σημαίνει €50 δισ, ας μεταφέρουμε στη συλλογιστική, έργα της κλίμακας της Αττικής Οδού.
Τα €50 δισ σημαίνουν 180 με 200 έργα κλίμακας Αττικής Οδού. Τα έργα θα «τρέχουν» εν πολλοίς ταυτόχρονα. Αδιανόητα μεγάλο εγχείρημα!
Δεν υπεισέρχομαι σε επί μέρους έργα ή σε διάφορες περιοχές. Το project management τόσων πολλών και τόσο μεγάλων έργων απαιτεί τεράστια κινητοποίηση ειδικών, του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Ο κεντρικός συντονισμός και η παρακολούθηση είναι άλλο ηράκλειο έργο.
Οι αδειοδοτήσεις απαιτούν ένα μηχανισμό του δημοσίου με αδιανόητες δυνατότητες και παραγωγικότητα. Πιθανότατα το θεσμικό πλαίσιο θα χρειασθεί να αλλάξει για να υπάρξουν προβλέψεις fast track.
Η εμπειρία από τα ΕΣΠΑ υποδεικνύει πως «αυτά δεν μπορεί να γίνουν». Αυτή τη φορά όμως πρέπει να γίνουν. Το στοίχημα της κυβέρνησης δεν είναι αν θα καταφέρει να μην έχει μνημονιακούς όρους στη χρηματοδότηση. Το στοίχημα είναι η δημιουργία των μηχανισμών και των εργαλείων, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε να είναι δυνατή η εκτέλεση ενός γιγαντιαίου συνολικού έργου που μπορεί να αλλάξει την Ελλάδα. Σε λιγότερο από μία επταετία.
Μπορούμε; Είναι υποχρέωσή μας να μπορέσουμε.
——————-
*O Γιώργος Προκοπάκης είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων, πρώην καθηγητής στο Columbia University.
