Slava Ukraini

Το Κίεβο είναι μια πόλη όπου δεν υπάρχει φως, αλλά υπάρχει λάτε αμυγδάλου. Γιατί οι γεννήτριες βουίζουν στα καφενεία σαν έντομα πάνω από κερασιά.

Το Κίεβο είναι μια πόλη όπου δεν υπάρχει ρεύμα ή νερό για αρκετές μέρες, αλλά όλοι οι γνωστοί μου έχουν καθαρά κεφάλια. Γιατί αφήνουν αναμμένα τα φώτα στα υπνοδωμάτια το βράδυ. Κι όταν στις δύο το πρωί δίνουν ξαφνικά φως και νερό, σηκώνονται και τρέχουν στο ντους.

Το Κίεβο είναι μια πόλη όπου δεν υπάρχει φως, νερό ή ζέστη για αρκετές μέρες, αλλά τα κορίτσια έχουν φρέσκο ​​μανικιούρ. Γιατί είναι γιορτή. Επειδή θέλουν. Επειδή οι μανικιουρίστ έχουν φορητούς φακούς UV για το στέγνωμα του βερνικιού νυχιών. Και μεγάλες λάμπες από power bank για φωτισμό.

Στο Κίεβο, μια πόλη όπου για αρκετές μέρες δεν υπάρχει φως, μετά νερό, μετά ζέστη, μετά επικοινωνία και μετά όλα ταυτόχρονα – υπάρχει όμως φρέσκο ​​ψωμί στα καταστήματα. Γεμάτα ράφια όλων των ειδών τροφίμων. Και μπορείτε να πληρώσετε με κάρτα. Τα σκουπίδια βγαίνουν έξω. Το χιόνι απομακρύνεται. Τα φανάρια δεν λειτουργούν, αλλά δεν υπάρχουν περισσότερα ατυχήματα στους δρόμους από ό,τι συνήθως. Ίσως ακόμα λιγότερα.

Κάποτε, τα βιβλία της ιστορίας θα γράψουν για ένα έθνος στο οποίο όχι μόνο οι πολεμιστές νίκησαν τους βαρβάρους, αλλά και οι πολίτες κατάφεραν να παραμείνουν πολιτισμένοι σε τεχνητά δημιουργημένες βάρβαρες συνθήκες. Κατάφεραν να διατηρήσουν τον συνήθη πολιτισμένο τρόπο ζωής τους όπου ήταν δυνατόν. Δεν ξέρω πώς. Είναι θαύμα.

Κείμενο της Maya Tulchynsk από ανάρτηση του Саша Херсон, μετάφραση Stelios Dellatolas.