Δύο αρχαίοι λαοί, Έλληνες και Εβραίοι. Δύο πρόσφατα κράτη, Ελλάς (ακόμα Greece διεθνώς) και Ισραήλ. Το 1948 οι Εβραίοι αποκτούσαν κράτος κι εμείς αποκρυσταλλώναμε τα σημερινά μας σύνορα.
Και οι δύο λαοί και τα δύο κράτη μετά από χιλιετίες Διασποράς και Προσφοράς.
Η σύγκριση του τι καταφέραμε σ’ αυτά τα 75 χρόνια, είναι συντριπτική υπέρ του Ισραήλ.
- Σεβαστό σε φίλους-συμμάχους-αντίπαλους-εχθρούς!
- Το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ στα 10 καλύτερα του Κόσμου!
- Στην πρωτοπορία κάθε νέας Τεχνολογίας, κάθε Καινοτομίας.
Ναι, εμείς βρεθήκαμε ισοπεδωμένοι από έναν Παγκόσμιο Πόλεμο, συνεχίσαμε με έναν αδελφοκτόνο Εμφύλιο. Αλλά μήπως το Ολοκαύτωμα δεν άφησε τις πληγές του στον Παγκόσμιο Εβραϊσμό;
Ναι, εμείς είχαμε 7 χρόνια Δικτατορία και αιμορραγία από τις Αμυντικές Δαπάνες για θωράκιση από επιβουλές γειτόνων. Αλλά μήπως το Ισραήλ δεν έζησε έναν εφιάλτη από συνεχείς πολέμους;
Δεν είμαι ειδικός αναλυτής στο θέμα, αλλά δεν μπορώ να μην προσπαθήσω να δω κάποιες πιθανές ερμηνείες. Οι διαφορές είναι τόσο πολλές και τόσο μεγάλες, που μόνο μαθήματα μπορούμε να έχουμε, εάν τις προσεγγίσουμε.
Το Ισραήλ είναι από τα ελάχιστα κράτη στον Κόσμο ΧΩΡΙΣ Γραπτό Σύνταγμα.
Και όμως, όλα φαίνονται να δουλεύουν ρολόι εκεί. Γιατί?
- Μήπως η απάντηση είναι η Κοινωνική Συνοχή, ο Κοινωνικός Έλεγχος;
- Μήπως η εξήγηση είναι η Αδελφοσύνη και το Πνεύμα Συνεργασίας;
Το 1922 εμείς δεχθήκαμε 2.000.000 αδέλφια μας της Διασποράς, ξεριζωμένα από τις εστίες τους και τους είπαμε “Πρόσφυγες”. Σκέπτεστε να αποκαλείται στο Ισραήλ ο προσερχόμενος Εβραίος της Διασποράς “Πρόσφυγας”; Ούτε κατά φαντασία δεν θα χρησιμοποιούσαν τον όρο, πόσο μάλλον τις συμπεριφορές, που εμείς επιφυλάξαμε στα αδέλφια μας.
Το Ισραήλ “υιοθέτησε” την Φιλοσοφία της Νομοθεσίας του Λυκούργου (ναι, ναι του Λυκούργου) με τους 3 Πυλώνες: Ισότης-Λιτότης-Ισχύς! Και βεβαίως υιοθέτησε κυρίως το βάθρο των 3 Πυλώνων, την Παιδεία!
Έχουμε εμείς κάπου προβεβλημένο ανδριάντα του Λυκούργου και δεν το ξέρω? Και αυτόν στην Σπάρτη ακόμα, τον “φροντίζουμε” κατάλληλα. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης όμως έχει, όπως και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο.
Εδώ ξεγράψαμε τον Καποδίστρια, στον Λυκούργο θα γυρίσουμε τώρα; Οι Εβραίοι της Διασποράς και σήμερα, όπως πάντα, “πίνουν νερό” στο όνομα του Ισραήλ. Ακατάλυτοι οι Δεσμοί!
Ο Ελληνισμός της Διασποράς, όσο και να θέλει, όσο κι αν προσπαθεί, στην Αδιαφορία των εδώ Ελλήνων και του κράτους μας θα προσκρούει συνέχεια!
Τελικά τους θέλουμε ή όχι; Είναι “αδέλφια” μας ή όχι;
Και ενώ εμείς “έξω πάμε καλά”, μεγαλουργεί το Ελληνικό στοιχείο, αλλά στην μάνα πατρίδα “άνθρακες ο θησαυρός”, οι φίλοι Εβραίοι “έξω και μέσα και παντού πάνε καλά”
Και μπράβο τους!
Φυσικά κάθε συνωμοσιολόγος θα αφήσει την φαντασία του να οργιάζει, δικαίωμά του. Μήπως όμως πρέπει να κοιτάξει τις απλές αλήθειες, πριν σκαλίσει τις ντουλάπες για να βγάλει ανύπαρκτους σκελετούς;
Να συμπεράνω;
Με βαριά καρδιά δυστυχώς, η διαφορά είναι απλή και είναι η διαβόητη “κατσίκα του γείτονα”. Δεν αντέχουμε ο ένας τον άλλον, δεν συνεργαζόμαστε, δεν αναλαμβάνουμε ευθύνη. Πόσο μάλλον πρωτοβουλίες, καινοτομίες.
Βαθιά ριζωμένη η Νοοτροπία του “Εγώ”. Το Εμείς φτάνει μέχρι την οικογένεια, άντε και στο πολύ στενό σόι. Δεν θα πρέπει κάποτε, εκτός από το να to αναγνωρίζουμε σαρκάζοντας σε κάθε συζήτηση περί του “τι και τις πταίει”, να αποφασίσουμε να το “παλέψουμε”;
Διότι μια μάχη με Νοοτροπίες δεν κερδίζεται ούτε σε μία ούτε σε δύο γενιές, θέλει χρόνο και κόπο! Αν δεν ξεκινήσουμε “χθες”, φοβάμαι πως και σε τρεις γενιές τα ίδια θα λέγονται!
Τους ίδιους “φαντασιακούς ενόχους” (εκτός από εμάς) θα ψάχνουμε για να τους φορτώσουμε και την τότε κατάντια μας.
Οι Φίλοι Εβραίοι, εντός και εκτός Ισραήλ, έχουν κάνει Τρόπο Ζωής το “Εμείς”.
Όλοι για έναν και ένας γιά όλους!
Ας μην απορούμε για την προκοπή τους!
