Η φράση «Το Ισραήλ δεν μάχεται μόνο για τον εαυτό του» δεν είναι ούτε υπερβολή ούτε πολιτική υπεκφυγή. Αντιθέτως, αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη γεωπολιτική και ιδεολογική πραγματικότητα που συχνά παραβλέπεται στον δημόσιο διάλογο. Το Ισραήλ δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη κράτος που αντιμετωπίζει τρομοκρατικές απειλές· είναι μια χώρα της Δύσης, της τεχνολογίας, της επιστήμης και των ανοιχτών κοινωνιών, η οποία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή απέναντι σε δυνάμεις που απειλούν την ελευθερία και τις αξίες που μοιραζόμαστε.
Η Μέση Ανατολή είναι γεμάτη εύφλεκτα ζητήματα: φονταμενταλισμός, αυταρχικά καθεστώτα, διεθνής τρομοκρατία. Το Ισραήλ, παρά τις αντιξοότητες, παραμένει μια δημοκρατία με ισχυρούς θεσμούς, ελευθερία του λόγου και έντονη κοινωνική πολυφωνία. Όταν δέχεται επιθέσεις από τη Χαμάς τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι ή το Ιραν, δεν απειλείται μόνο η ασφάλεια των Ισραηλινών· απειλείται η ίδια η ιδέα ότι μπορεί να υπάρξει ένα κράτος Δυτικού τύπου μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον.
Η πρόσφατη αεροπορική επίθεση του Ισραήλ σε ιρανικούς στόχους αναδεικνύει τον ρόλο του Ισραήλ ως ανάχωμα απέναντι στην επεκτατική πολιτική και την επιθετικότητα του Ιράν, μιας χώρας που δεν κρύβει την εχθρότητά της προς τη Δύση, ούτε την πρόθεσή της να ηγεμονεύσει στη Μέση Ανατολή με μέσα στρατιωτικά, πυρηνικά και ιδεολογικά.
Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν δεν απειλεί μόνο το Ισραήλ. Στηρίζει εξτρεμιστικές οργανώσεις, υπονομεύει καθεστώτα της περιοχής, απειλεί την ασφάλεια της διεθνούς ναυσιπλοΐας και προωθεί έναν αντιδυτικό φανατισμό που αντιβαίνει στις αξίες της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Το γεγονός ότι το Ισραήλ αναλαμβάνει δράση – με μεγάλο ρίσκο – για να περιορίσει αυτές τις φιλοδοξίες, έχει αντίκτυπο στην ασφάλεια και τη σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής.
Η αλληλεγγύη προς το Ισραήλ δεν είναι αναγκαστικά ταύτιση με κάθε πολιτική επιλογή της κυβέρνησής του. Είναι, όμως, μια αναγνώριση ότι ο αγώνας του για επιβίωση, ασφάλεια και ανεξαρτησία αγγίζει και εμάς. Διότι ο εχθρός του Ισραήλ δεν είναι απλώς τοπικός, είναι ιδεολογικός. Είναι ο ίδιος εχθρός που επιτέθηκε στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο. Είναι ο σκοταδισμός που επιδιώκει να καταπνίξει την ελευθερία, την ισότητα, την ανοχή.
Στην Ελλάδα, μια χώρα που επίσης γειτνιάζει με αποσταθεροποιημένες περιοχές, δεν έχουμε την πολυτέλεια να αγνοούμε την αξία της στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ. Οι τεχνολογίες άμυνας, η ενεργειακή συνεργασία και η ανταλλαγή πληροφοριών ασφαλείας δεν είναι αφηρημένες έννοιες· είναι όπλα στα χέρια μας απέναντι στις κοινές απειλές.
Το Ισραήλ δεν μάχεται μόνο για τον εαυτό του. Μάχεται και για ένα μοντέλο ζωής που στηρίζεται στη δημοκρατία, στην πρόοδο και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και αυτό το μοντέλο αφορά και εμάς. Πιο πολύ απ’ όσο νομίζουμε.
