Έμεινε στην ιστορία ο Μιθριδάτης ΣΤ’ ο Ευπάτωρ (132 π.Χ. – 63 π.Χ.).
Όχι για τα πεπραγμένα του, αλλά για την θεληματική και συστηματική εξοικείωση του οργανισμού του σε μικρές δόσεις δηλητηρίων, ώστε να είναι τελικά απρόσβλητος σε τυχόν απόπειρα δηλητηρίασής του. Εξ ου και ο όρος με το όνομά του, συνώνυμος με την ανοχή σε κάθε δηλητήριο.
Σχέση με τον διάττοντα χιπ-χόπερ της εποχής προφανώς καμία, αλλά με την Κοινωνία μας;
Στάλα στάλα τα δηλητήρια της ανοχής επί δεκαετίες, καταφέραμε να φτιάξουμε τελικά μια Κοινωνία με ανοσία σε κάθε είδους ξεπεσμό! Μιθριδατισμός λοιπόν, διάχυτος και πολυεπίπεδος. Πλήρης ανοχή στην αναλγησία, στην παραβατικότητα, στην αντικοινωνικότητα. Εκπαιδευτήκαμε πλέον, απολαμβάνουμε την χυδαιότητα, την έλλειψη αισθητικής, το κυκλοφοριακό χάος, το βρώμικο περιβάλλον, το ψεύδος, την υποκρισία.
Και περνάμε και στην αντεπίθεση, σε κάθε τυχόν υπόμνηση της κατάντιας μας:
- Πολύ μυστήριος είσαι τελικά.
- Γραφικός κατάντησες με τα ίδια και τα ίδια.
- Εσύ θα φτιάξεις την Ελλάδα;
- Δεν μας παρατάς ήσυχους εξυπνάκια;
Και προφανώς ουδεμία ευθύνη στην ανοχή-συμμετοχή στην κατάντια μας δεν έχει ο κάθε ένας από εμάς, μόνο οι ΑΛΛΟΙ.
Αυτοί είναι οι φταίχτες, εμείς ατομικά υπόδειγμα προς μίμηση!
Τόση Εγωπάθεια, τόση Αλαζονεία; Δυστυχώς ΝΑΙ.
Αυτήν την Κοινωνία κληροδοτούμε στις Νέες Γενιές, στα Παιδιά μας, στα Εγγόνια μας.
- Την Κοινωνία του bullying, της ενοχοποιημένης Αριστείας, της ανοχής στην ασυδοσία.
- Την Κοινωνία με τα καθαρά σαλόνια και τα βρώμικα πεζοδρόμια.
- Την Κοινωνία, που μπέρδεψε την Ελευθερία με την ελευθεριότητα.
- Την Κοινωνία, όπου ο Σεβασμός είναι μονής κατεύθυνσης, τον απαιτούμε για τον εαυτό μας αλλά δεν τον απονέμουμε με τίποτα στους άλλους.
Και έχουμε και το θράσος να διαμαρτυρόμαστε:
- Διότι οι πολιτικοί μας μας εμπαίζουν και μας εκμεταλλεύονται.
- Διότι οι ΑΛΛΟΙ είναι αγενείς και αντικοινωνικοί.
- Διότι καταδικαστήκαμε να ζούμε σε γειτονιές, που οι ΑΛΛΟΙ έκαναν αφόρητες για μια φυσιολογική ζωή.
Και πόσα άλλα “διότι” ακόμα; Δεν θα κουραστούμε να κλαιγόμαστε για όσα ΕΜΕΙΣ ανεχτήκαμε και ανεχόμαστε; Φοβούμαι πως ΟΧΙ.
Οι δόσεις δηλητηρίου, που έχουμε πάρει είναι πάρα πολλές, από κάθε είδους πηγή δηλητηρίων. Αδιόρατα, συστηματικά και καθημερινά. Χοντροπετσιάσαμε. Δεν μας πιάνει τίποτα πλέον, ούτε ενδοφλέβιο δηλητήριο!
Ο Μεγάλος μας Μάνος Χατζιδάκις μας το είχε πει προφητικά: “Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις”!
