«Δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε που η ΕΕ είχε στην Ελλάδα τη φήμη του δυνάστη και της αποικιοκρατικής δύναμης με επικεφαλής τη Γερμανία, η οποία χαρακτηρίζονταν υπεροπτική και ανήλεη. Ήταν η εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης όταν η Αθήνα βρίσκονταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας και οι δανειστές υπαγόρευαν όρους ως αντάλλαγμα για την οικονομική βοήθεια», γράφει η Die Welt σε άρθρο με τίτλο «Γιατί η Ελλάδα αγάπησε ξαφνικά την ΕΕ».
Η γερμανική εφημερίδα σημειώνει: «Και τώρα η χώρα πλήττεται από μια νέα κρίση. Οι οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας στην Ελλάδα αναμένεται ότι θα είναι μεγαλύτερες από ότι σε άλλες χώρες-μέλη. Ενώ όμως η Ιταλία αντιδρά με μια εχθρική στάση έναντι της ΕΕ η Ελλάδα δεν το πράττει, διότι αναγνωρίζει ότι τα μέτρα, με τα οποία η ΕΕ αντιμετώπισε την ελληνική κρίση μετά το 2009, προστατεύουν τη χώρα από την αναμενόμενη ύφεση λόγω της πανδημίας».
«Όσο πικρή κι αν ήταν η εμπειρία με την οικονομική βοήθεια από την ΕΕ, το συμπέρασμα είναι ότι μόνο με τη βοήθεια των Βρυξελλών είναι εφικτή η αντιμετώπιση των επιπτώσεων του κορωνοϊού. Αυτή τη φορά δεν ακούγονται στην Ελλάδα φωνές κατά της ΕΕ. Το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει. Η κυβέρνηση έχει γίνει πλέον μια εποικοδομητική φωνή στην ευρωπαϊκή δημόσια συζήτηση για τη διαχείριση της κρίσης. Η Αθήνα κατέθεσε ακόμα και προτάσεις για νέους κανόνες σχετικά με τον τουρισμό. Πλέον η Ελλάδα αναγνωρίζει την ΕΕ ως αρωγό σε καιρούς κρίσης και οι Βρυξέλλες διαπιστώνουν ότι η Αθήνα ξέρει πως να βοηθήσει τον εαυτό της.»
«Παρόλα αυτά όμως η κρίση καταφέρει στην Ελλάδα ισχυρό πλήγμα. Συχνά στο σημείο αυτό πολίτες εξεγείρονται και αμφισβητούν κυβερνήσεις ή τις ανατρέπουν. Κάπως έτσι, το 2015, ανήλθε στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ με την υπόσχεση ότι θα βάλει τέλος στα δεινά. Μέχρι στιγμής όμως η νέα οικονομική κρίση δεν δείχνει να απειλεί τη κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία εξασφαλίζει στις δημοσκοπήσεις το 43% της εμπιστοσύνης, με τον ΣΥΡΙΖΑ να παραμένει καθηλωμένος περίπου στο 20%. Το 63% των ερωτηθέντων θεωρούν τον Κ. Μητσοτάκη ως τον πλέον κατάλληλο για να βγάλει τη χώρα από τη κρίση.»
