Ο Πόλεμος των Κόσμων ήταν ένα επεισόδιο της Αμερικανικής ραδιοφωνικής εκπομπής Mercury Theatre On The Air. Μεταδόθηκε από το ραδιοφωνικό δίκτυο της CBS στις 30 Οκτωβρίου 1938, με αφορμή τη γιορτή του Χάλοουϊν. Το επεισόδιο ήταν προσαρμογή του μυθιστορήματος του Χ. Τζ. Γουέλς «Ο Πόλεμος των Κόσμων», σε σκηνοθεσία και αφήγηση του Όρσον Γουέλς.
Τα πρώτα 40 λεπτά της ωριαίας εκπομπής παρουσιάστηκαν υπό τη μορφή δελτίων ειδήσεων, κατά τα οποία οι ακροατές ενημερώνονταν για μία εισβολή εξωγήινων από τον Άρη. Δεδομένου ότι η εκπομπή Mercury Theatre On The Air δεν διέκοπτε για διαφημίσεις, οι συνεχιζόμενες διακοπές για τις εξελίξεις της εισβολής αύξησε το ρεαλισμό του προγράμματος σε σημείο που μεγάλη μερίδα των ακροατών πίστεψε ότι επρόκειτο περί πραγματικής εισβολής που λάμβανε χώρα σε πραγματικό χρόνο. (https://el.wikipedia.org/wiki).
Ο πανικός, που φυσιολογικά ακολούθησε, υποχρέωσε την αστυνομία να εισβάλει στο studio και να διακόψει την εκπομπή, προλαβαίνοντας τα χειρότερα!
Να επιχειρήσουμε να γελάσουμε λίγο, με αφορμή αυτό το περιστατικό, που στην εποχή του δημιούργησε υστερία;
Άλλωστε πολύ “κινητικότητα” έχουμε τελευταία:
- αστροναύτης και εξωγήινος στην Χριστουγεννιάτικη φάτνη του Βατικανό.
- δηλώσεις/βιβλία Ισραηλινού (Χαίμ Εσέντ) και Αμερικανού (Τζέσε Μάρσαλ) αξιωματούχων για “συνομιλίες” με εξωγήινους.
- “νίπτω τας χείρας μου” επίσημη έκθεση των ΗΠΑ για το θέμα.
Για να σκεφτούμε, πως κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στην πραγματικότητα. Το πρώτο, που θα ζητούσαν οι “εισβολείς” (εχθρικοί η/και φιλικοί), θα ήταν: “ποιος εκπροσωπεί την Γη”, “με ποιον να συνομιλήσουμε”;
“Ποιος είναι ο Πλανητάρχης σας”;
Πολύ γέλιο, γενική αμηχανία, γενικό “ψαχνόμαστε”!
Να σκεφτούμε σενάρια; Για να δούμε:
- Θεωρητικά, ο εκπρόσωπος της Γης θα έπρεπε να είναι ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. 193 είναι τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ, τι πιο αντιπροσωπευτικό; Μην μου πείτε πως δεν έχει ουσιαστικές αρμοδιότητες, ολόκληρος ΟΗΕ, ολόκληρος ΓΓ; Παράξενο δεν είναι; Την κολοκυθιά θα παίξουμε;
- Θα μου πείτε, μα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ είναι το ανώτατο όργανο και πολύ σωστά. Τι να κάνουμε λοιπόν; Έκτακτη ΓΣ και ψηφοφορία για να ορίσουμε εκπρόσωπο-πλανητάρχη; Και εάν δεν έχουμε πλειοψηφία 2/3, όπως προβλέπεται; Θα κάνουμε έκτακτες ΓΣ μέχρι να τα καταφέρουμε; Ίσως!
- Θα μου πείτε πάλι, μα έχουμε και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, πιο αρμόδιο για τέτοια θέματα, που δεν λογοδοτεί και στην ΓΣ. Ναι αλλά με 5 μόνο μόνιμα μέλη (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία) και 10 μη μόνιμα εναλλασσόμενα ανά 5 κάθε χρόνο, πως θα ορίσουμε έναν εκπρόσωπο; Υπάρχει διαδικασία; Δεν γνωρίζω! Ας το αφήσουμε κι αυτό.
- Να πάμε στους G7 μήπως βγάλουμε άκρη (Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιαπωνία, Ιταλία, Καναδάς); Χωρίς Κίνα, Ινδία, Ρωσία; Είμαστε με τα καλά μας; Θα απουσιάζουν 3δις κάτοικοι της Γης, από τα συνολικά 7δις; Χαμός! Εδώ είμαστε όλοι υπέρ της Δημοκρατικής αντιπροσώπευσης. Δεν είμαστε υπέρ των μειοψηφιών. Ας πάμε πάρα κάτω!
- Σωστά θα μου πείτε, πάμε στους G20 βρε παιδί μου (Αργεντινή, Αυστραλία, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Ινδία, Ινδονησία, Ιταλία, Ιαπωνία, Καναδάς, Κίνα, Μεξικό, Νότια Αφρική, Νότια Κορέα, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Τουρκία).
Άλλο “μπάχαλο” πάλι ετούτο! Πάμε καλύτερα ως αντιπροσωπευτικότητα, αλλά με πολλά περίεργα:
G20 = 19 χώρες + 1 Ένωση χωρών, η Ευρωπαϊκή!
Δηλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι Ένωση χωρών; Και γιατί 3 Ευρωπαϊκές χώρες συμμετέχουν και ξεχωριστά η κάθε μία; Λέτε να καταφέρουν να βγάλουν συμπέρασμα / εκπρόσωπο; Μπα, δεν νομίζω!
- Τι μας μένει; Το ΝΑΤΟ βέβαια! 30 χώρες σήμερα (που να τις γράφουμε όλες, άλλωστε μερικές “μπαινοβγαίνουν”)!
Ναι, αλλά και μόνο το όνομά του μας απογοητεύει:
Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου! Ή Βορειοατλαντική Συμμαχία. Δηλαδή όλη η Γη είναι ο Βόρειος Ατλαντικός; Δεν κολλάει!
Και Σύμφωνο-Συμμαχία σε τί και γιατί; Το έρημο το Σύμφωνο της Βαρσοβίας (το αντίπαλο δέος) μας έχει αποχαιρετήσει από καιρό!
Ούτε εδώ λοιπόν θα βρούμε λύση!
- Υπάρχει κάτι άλλο, που μου διαφεύγει; Μην μου πείτε για “Λέσχες”, “Forum” και τέτοια, δεν θα συμφωνήσω! Καλά κάνουν όλοι αυτοί, αλλά ανεπισήμως. Εδώ μιλάμε για επίσημες διαδικασίες, επίσημη εκπροσώπηση! Πάλι αντίλογο θα έχετε, αυτοί είναι οι πραγματικοί Διοικητές / Ηγέτες, απλά δεν θέλουν να φαίνονται. Βάζουν “άλλους / δικούς τους” να κάνουν την διαχείριση.
Εάν έτσι είναι, όταν αποφασίσουν να φαίνονται, εδώ είμαστε να το συζητήσουμε!
Κουραστήκατε;
Φυσικό δεν είναι; Τόσοι σχηματισμοί και Πλανητάρχης πουθενά;
Όσο είμαστε μόνοι μας, δεν έχει και μεγάλη σημασία. Έτσι έχουμε μάθει αιώνες τώρα, έτσι θα συνεχίζουμε! Μοιρασμένοι, χωρισμένοι, τσακωμένοι, άντε και πόλεμοι κάθε τρεις και λίγο. Το έχουμε αποδεχθεί, κάτι σαν πεπρωμένο!
Εάν όμως, εάν χρειαστεί να κοιτάξουμε κάποιους άλλους στα μάτια, τι γίνεται;
Συμπεράσματα:
- Να βάλει ο καλός Θεός μας το χεράκι του, να μην βρεθούμε ποτέ σε παρόμοια θέση/ανάγκη. Μεταξύ μας θα “φαγωθούμε”, έστω και εάν όλα είναι σε φιλικό κλίμα!
- Καλά τα παθαίνουμε, αφού είτε οι εκπροσωπήσεις μας είναι ανεπαρκείς και χωρίς αρμοδιότητες, είτε είναι “προμετωπίδες” και το έχουμε αποδεχθεί αυτό ως κανόνα, ΕΜΕΙΣ έχουμε επιλέξει να είμαστε πειθήνιοι χειραγωγούμενοι!
- Εάν πιστεύουμε, πως δεν μπορεί να αλλάξει κάτι, ας αφήσουμε την γκρίνια, ας ψάξουμε τις αιτίες! Που βέβαια υπάρχουν πάντα και μόνο μέσα μας!
Και η δύναμη για να τις βρούμε, είναι μόνο μία: Η ΠΑΙΔΕΙΑ!
