Η καθέλκυση του BYD Shenzhen, του μεγαλύτερου πλοίου μεταφοράς οχημάτων στον κόσμο, συνέπεσε- ειρωνεία της τύχης-με τις πρόσφατες απειλές δασμών του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στην Κίνα. Φαίνεται πως, κάθε φορά που η Κίνα εγκαινιάζει ένα ακόμη θαύμα μηχανικής και παραγωγής, κάποιοι στη Αμερική ανασύρουν τις παλιές συνταγές «αναχαίτισης». Δασμοί, εμπάργκο, ρητορικές περί «προστασίας της εγχώριας αγοράς» — όλα όσα δοκιμάστηκαν ξανά και ξανά… με το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα: η Κίνα να συνεχίζει ατάραχη.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Το να νομίζει κανείς ότι μπορεί να ανακόψει τη βιομηχανική δυναμική της Κίνας με φορολογικές ποινές, είναι σαν να προσπαθεί να σταματήσει ένα φορτηγό-τρένο πετώντας του χαρτοπετσέτες. Η χώρα που κατασκευάζει στόλους πλοίων, εξάγει εκατοντάδες χιλιάδες ηλεκτρικά οχήματα και στήνει εργοστάσια-μαμούθ από τη Βραζιλία μέχρι την Ουγγαρία, δεν πτοείται από τιμωρητικούς δασμούς — απλώς αναπροσαρμόζει τη στρατηγική της και συνεχίζει.
Το BYD Shenzhen δεν είναι απλώς πλοίο. Είναι μια πλωτή υπενθύμιση, ότι όσο κάποιοι πολιτικοί στις ΗΠΑ και την Ευρώπη αναμασούν τη λέξη «αποσύνδεση» (decoupling), η Κίνα έχει ήδη συνδέσει το σύμπαν της παραγωγής. Ας το παραδεχτούμε: δεν μπορείς να «ανακόψεις» τη χώρα που κατασκευάζει το 80% των πάνελ ηλιακής ενέργειας, το 60% των μπαταριών και τώρα πια τα πλοία που μεταφέρουν τη μισή παγκόσμια αυτοκίνηση.
Όσο για τους δασμούς; Καλή επιτυχία. Αν μη τι άλλο, θα κάνουν τις εισαγωγές ακριβότερες για τους ίδιους τους καταναλωτές που υποτίθεται ότι «προστατεύονται».
