Αναλύσεις και διδακτορικές έρευνες για τις εκλογές της 21-5 χορτάσαμε. Αν έχουν την βαρύτητα και την εγκυρότητα των θέσφατων δημοσκοπήσεων και των ταγών των πανεπιστημιακών τηλεοπτικών πάνελς, πάλι εκπληξούλες και εκπληξάρες θα έχουμε!
Τα περιβόητα “μηνύματα” που λήφθηκαν, όπως πάντα άλλωστε, τα περισπούδαστα “αφηγήματα” που ετοιμάζονται πυρετωδώς, όπως πάντα άλλωστε, μας έχουν αφήσει εμβρόντητους, όπως πάντα άλλωστε.
Ως πολίτης όμως, απορώ και περιμένω “στο ακουστικό μου” να ακούσω έστω από οποιαδήποτε πολιτικά χείλη δυό κουβέντες για απλά και κρίσιμα θέματα:
1- Θα καθιερωθεί και πότε η “ισότητα της ψήφου”, αφού άλλα τα μάτια του λαγού στην περιφέρεια και άλλα τα μάτια της κουκουβάγιας στα αστικά/μεγαλοαστικά κέντρα; Πότε θα έχουμε την ισότιμη δύναμη εκλογής βουλευτών (με βάση το ίδιο εκλογικό μέτρο) είτε ψηφίζουμε στο χωριό είτε ψηφίζουμε στην κάθε μεγαλούπολη;
Πότε οι πολίτες, που ψήφισαν “λευκό”, θα αντιμετωπίζονται ισότιμα με όλους τους άλλους, με την ψήφο τους να μετέχει μαζί με τα “έγκυρα” στον υπολογισμό του εκλογικού μέτρου, όπως ρητά ορίζει το Σύνταγμά μας;
Ποιες Απλές Αναλογικές με ανισότητα ψήφου, με δεύτερη και τρίτη κατανομή και εκλογομαγειρέματα με νόμο; Η απλή και η ενισχυμένη μας μάραναν, εδώ δεν έχουμε λύσει τα βασικά της ισότιμης μεταχείρισης της ψήφου;
2- Πότε θα περιορίσουμε τους 300 Βουλευτές σε 200, που δεν χρειαζόμαστε καν Συνταγματική αναθεώρηση για να το κάνουμε, αφού το ισχύον Σύνταγμα προβλέπει αριθμό Βουλευτών από 200-300;
Από το 2010 όλα έχουν περιορισθεί δραστικά στην χώρα, από εισοδήματα έως αυτονομία. Οι εκπρόσωποί μας, οι “λειτουργοί”, θα αυτοπεριορισθούν συμμετέχοντας και συναισθανόμενοι την πίεση που δέχτηκε και δέχεται ο λαός μας;
3- Πότε θα ακούσουμε πως το 2023, με τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό, με την μεγάλη ανάπτυξη των συγκοινωνιακών δικτύων, με την τηλεκπαίδευση, την τηλεργασία, τις διαδικτυακές συναντήσεις οι 54 Νομοί ΔΕΝ έχουν λόγο ύπαρξης, ούτε καν ως “Περιφερειακές Ενότητες”, όπως ισχύει από 1-1-2011 με τον Καλλικρατικό νόμο; Απλές Διευθύνσεις της κάθε Περιφέρειας πρέπει να είναι. Η αποστολή τους σήμερα είναι εντελώς υποβοηθητική και διαχειριστική, δεν είναι αποφασιστική και διοικητική.
Αν δεν ξεκινήσουμε από τον περιορισμό και την παραγωγική ανασύνταξη του υδροκέφαλου γιγαντισμού του Κράτους, πως θα φτάσουμε στην παραγωγική ανασύνταξη της Χώρας;
Υποθέτω βάσιμα, πως θα σκέφτεστε γελώντας “μα τι λες τώρα, οι ίδιοι θα ροκανίσουν τις καρέκλες τους”!
Και όμως, πολιτικός-κόμμα που θα τα πει και θα τα κάνει, θα έχει και τώρα και για πολλά-πολλά χρόνια το μεγαλύτερο μέρος του λαού μαζί του. Ενδομαχαιριές ναι, θα φάει/φάνε σίγουρα, εάν όμως εννοούν ή/και πιστεύουν στην Ηγεσία, αυτό πρέπει να κάνουν!
Με Όραμα, αφήνοντας παρακαταθήκη ουσίας στην Χώρα και τις ερχόμενες γενιές. Να συνεχίσω όμως στο ακουστικό μου:
4- Πότε θα ακούσουμε για την καθιέρωση της “ηλεκτρονικής ψήφου” για όλους τους Έλληνες εντός και εκτός Ελλάδος; Στην εποχή της τεχνολογίας blockchain, που εξασφαλίζει απόλυτα αδιάβλητες διαδικασίες, θα συνεχίσουμε με τον αραμπά του παραβάν και της κάλπης;
Θα συνεχίσουμε να υφιστάμεθα αυτό το υπέρμετρο κόστος της εκλογικής πανηγυριώτικης διαδικασίας, που μπορεί ΑΥΡΙΟ να αντικατασταθεί με απλές-αδιάβλητες εφαρμογές μέσα από το κινητό μας;
5- Πότε θα ακούσουμε έστω και μια λέξη (έστω και δειλά για αρχή) για το τι θα κάνουμε για την απορρόφηση και ενσωμάτωση των (ήδη ραγδαίων) εξελίξεων και επιπτώσεων της Τεχνητής Νοημοσύνης στην στην κοινωνία, στην εκπαίδευση, στην αγορά και ειδικά στην αγορά εργασίας; Πως και πότε θα ετοιμαστούμε για να είμαστε ανταγωνιστικοί αύριο και στο Άμεσο Μέλλον σε διεθνές επίπεδο; Ή θα περιμένουμε στωικά να μας καταπιούν γίγαντες της τεχνολογίας και πρωτοπόρες χώρες στις Νέες Τεχνολογίες και τις εφαρμογές τους;
6- Πότε θα ακούσουμε μια στοιχειώδη αναφορά στην Ελλάδα του 2030, ακόμα πιο οραματικά στην Ελλάδα του 2040; Ή μήπως η Ελλάδα έχει ως χρονικό ορίζοντα κάθε φορά τις εκλογές + 4 χρόνια, αν δεν είναι και λιγότερα;
Και έχουμε το θράσος, παράλληλα με την αφέλεια, να μιλάμε για Βιώσιμη Ανάπτυξη, για Βιώσιμο Αστικό Σχεδιασμό, για Τοπικά Χωρικά Σχέδια; Να βαυκαλιζόμαστε για Καινοτόμες και Βιώσιμες Επιχειρήσεις; Με ποια δεδομένα, ποιες παραδοχές, ποιο θεσμικό πλαίσιο για το 2030-2040; ΠΟΤΕ θα τα σκεφτούμε; Το 2029 και το 2039;
Στην εποχή των εκθετικών αλλαγών παντού, εμείς περιμένουμε να έρθουν πρώτα οι αλλαγές και να σκεφτούμε μετά; Ακόμα χειρότερα, να ετοιμαστούμε … μετά την αλλαγή και να μας έχει ήδη προλάβει η νέα αλλαγή και μετά η πιο νέα και μετά η πιο νέα;
Υποθέτω βάσιμα, πως πάλι σκέφτεστε γελώντας “μα τι πράγματα είναι αυτά που λες τώρα, γίνονται αυτά στην Ελλάδα”;
- Αν δεν γίνονται, προς τι “το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός”;
- Αν δεν γίνονται, γιατί είμαστε όλο “κλάψα και κοψοχεριά”;
- Αν δεν γίνονται, γιατί σπουδάζουμε τις νέες γενιές; Για να φύγουν σίγουρα στο εξωτερικό, αφού εδώ θέλουμε να μείνουμε στην αυτάρεσκη μιζέρια μας;
- Δηλαδή εμείς τα θέλουμε, αλλά αυτά δεν γίνονται; Μήπως κοροϊδευόμαστε;
Θα διαφωνήσω πλήρως μαζί σας!
Ναι, γίνονται! Ναι, θα γίνουν! Γιατί τα θέλουμε!
Απλά δεν τα επιδιώκουμε με πίστη, πάθος και πείσμα! Ακόμα….!
Ναι, ο Ηγέτης θα φανεί νομοτελειακά, να σηματοδοτήσει το μέλλον, να θάψει οριστικά όλα τα “τότε που εσείς κάνατε ….”, να σφραγίσει την πόρτα της παρελθοντολαγνείας, να ραντίσει τα πάντα με το “άρωμα της νέας εποχής”, κάθε μέρα μας, κάθε σκέψη μας, κάθε δράση μας!
Η Ιστορία, όπως και η Μάνα Φύση, είναι αυτορρυθμιζόμενη στην προσαρμοστικότητα. Αυτή η προσαρμοστικότητα στο Νέο, στο Μέλλον αναδεικνύει και καθιερώνει τον Ηγέτη!
Θα με πείτε ονειροπόλο!
Θα σας απαντήσω με τα λόγια του οραματιστή John Lennon από το έργο του “Imagine”:
“Μπορείτε να πείτε πως είμαι ονειροπόλος, … αλλά δεν είμαι ο μόνος”!
Ονειροπόλοι υπάρχουν, Ηγέτης υπάρχει; ΜΑΖΙ ΤΟΥ!
