Όχι οι άλλοι, οι ξένοι! Εμείς, στην ίδια μας την Χώρα. 51 εβδομαδες τον χρόνο … Τουρίστες. Την 52η, όταν “κάτσει η στραβή” ψάχνουμε και την Χώρα κα το Κράτος!
- Που ΔΕΝ το θέλουμε όταν καταπατάμε Δημόσιες εκτάσεις!
- Που ΔΕΝ το θέλουμε όταν μπαζώνουμε ποτάμια και ρέματα!
- Που ΔΕΝ το θέλουμε όταν χτίζουμε αυθαίρετα!
- Που ΔΕΝ το θέλουμε όταν κάνουμε και το τελευταίο οικόπεδο χωματερή!
Αλλά το θέλουμε αμέσως και ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ, όταν “κάτσει η στραβή”! Όχι βέβαια η στραβή γιά τους ΑΛΛΟΥΣ, δεν μας νοιάζει αυτή.
Όταν κάτσει η στραβή στο ΔΙΚΟ ΜΟΥ το σπιτάκι, το χωραφάκι, στην ΔΙΚΗ ΜΟΥ την φαμελίτσα, την δουλίτσα. Η επίκληση γνωστή και επαναλαμβανόμενη:
“Εγώ φταίω, που με άφησαν να τα κάνω όλα μπάχαλο; ΑΥΤΟΙ φταίνε!”.
Προσοχή μεγάλη. Αν όντως το πιστεύουμε αυτό, είναι μια στυγνή ομολογία-παραδοχή, πως ο Έλληνας ζητά ένα Αστυνομικό Κράτος πανταχού παρόν και αμείλικτο!
Αυτό θέλουμε;
Δεν το δέχομαι, δεν το πιστεύω. Απλά, είναι το τέλειο άλλοθι για να μην εγκαταλείψουμε την φιλήδονη ζωή του ξένοιαστου Τουρίστα στην ίδια μας την Χώρα
Για να μην αναλάβουμε την κοπιαστική ζωή του Υπεύθυνου, Ενεργού Πολίτη-Δημότη!
Γιατί είμαστε έστι όμως; Η εξήγηση είναι απλή, αλλά “πονάει”
Το 146 π.Χ., στην μάχη της Λευκόπετρας στην Κορινθία, οι Ρωμαίοι νίκησαν σε άνιση μάχη τα τελευταία υπολείμματα της ΑχαΙκής Συμπολιτείας.
Το 168 π.Χ., είχαν νικήσει στην μάχη της Πύδνας στην Πιερία τους Μακεδόνες, τους μόνους ισχυρούς εκ των Ελλήνων εκείνη την εποχή.
Η έννοια “Ελλάς” ως γεωγραφική και πολιτική οντότητα εξαφανίζεται για 1.967 χρόνια!
Εμφανίζεται με την επανάσταση του 1821 και ταλαιπωρείται για άλλα 127 χρόνια ακόμη, έως ότου φτάσουμε στα σημερινά μας σύνορα! Μόλις το 1948 πήραμε ως πολεμική αποζημίωση τα Δωδεκάνησα. 75 χρόνια ιστορία τα σημερινά μας σύνορα.
Και για να μην ξεχνιόμαστε, Αστική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία έχουμε από το 1974. 49 χρόνια σύγχρονης Πολιτείας, “Δυτικού Τύπου”. Κι όλα αυτά σε ένα συνεχές κι επώδυνο περιβάλλον “μετακίνησης και ανταλλαγής πληθυσμών”, κατά τις επιταγές των “μεγάλων της εποχής”.
Με 3.000.000 μετανάστες, τον “αφρό” της χώρας, στις γαίες της τότε “επαγγελίας” και άλλα τόσα εωτερικούς μετανάστες στο “κλεινόν άστυ” για την μάχη της επιβίωσης. Απλό, κατανοητό, δίνει την εξήγηση σχεδόν σε όλα και δικαιολογεί και τα περισσότερα από τα τόσα λάθη μας, λόγω άγνοιας και απειρίας.
Τι ΔΕΝ εξηγεί και ΔΕΝ δικαιολογεί: την απύθμενη Αλαζονεία μας. Από που κι ως που δικαιούμεθα τόση έπαρση, τόση “ξερολία”, τόση εγωπάθεια;
Να κοιτάζουμε 50-100 χρόνια πίσω μας;
Να θυμηθούμε πως ξεκίνησαν οι παππούδες μας, ακόμα και οι πατεράδες μας;
Από το τσαρούχι στο Timberland, από το ταγάρι στην Louis Vuitton, από το γαϊδούρι στο Porsche Cayenne, από το “αποχωρητήριο έξω, μετά συγχωρήσεως” στο WC ξένων και στο jacuzzi, σε 50-70 χρόνια, πολύ δεν πάει;
Ζητείται σεμνότης, ζητείται ταπεινότης. Κυρίως ζητείται Αυτογνωσία και Αυτοκριτική. Στο “βάθος του τούνελ” ζητείται και Ηθική! Καλά βρεθήκαμε και καλά ζούμε στο “καλύτερο οικόπεδο”, όπως τόσο αυτάρεσκα το αποκαλούμε. Ας το τιμήσουμε όμως ως υπεύθυνοι Κάτοικοι, ως ενεργοί Πολίτες-Δημότες!
Εάν συνεχίσουμε να του απονέμουμε καθολική ΥΒΡΙ ως τουρίστες των 51 εβδομάδων τον χρόνο, η επώδυνη ΝΕΜΕΣΙΣ θα είναι συνεχής.
Και δεν θα φταίνε ούτε η Ύβρις ούτε η Νέμεσις για την εφαρμογή του διαχρονικού, ακατάλυτου Νόμου τους!
Θα φταίμε ΕΜΕΙΣ, οι ΥΒΡΙΣΤΕΣ, που με επιμονή τον επικαλεστήκαμε!
