Εργοδότες “ψάχνουν” εργαζόμενους … Και δεν βρίσκουν! Φταίνε οι εργαζόμενοι γι αυτό;
Εν μέρει ναι, αλλά το μεγάλο ποσοστό της ευθύνης για την “άκαρπη” έρευνα, ανήκει ασφαλώς στους εργοδότες. Όχι μόνο διότι είναι η “ισχυρή πλευρά” του παιγνιδιού, αλλά διότι απλά ΔΕΝ έχουν συντονιστεί με την εποχή μας.
Αποτέλεσμα, ΔΕΝ μπορούν να αφουγκραστούν την Κοινωνία όπως έχει διαμορφωθεί, τις ανάγκες και απαιτήσεις της. Φυσική συνέπεια, ΔΕΝ έχουν καν προβληματιστεί για τον επιβεβλημένο “μετασχηματισμό” της ουσίας και δομής της ίδιας τους της επιχείρησης!
Να δούμε τις αιτίες για το πως και γιατί φτάσαμε στο σημείο αυτό
Είμαστε μακράν πρώτοι στην ΕΕ σε ποσοστό “αυτοαπασχολούμενων”, τους λέμε Ελεύθερους Επαγγελματίες (λες και υπάρχουν και Σκλαβωμένοι). Μπορεί ο αυτοαπασχολούμενος εργοδότης να έρθει σε επαφή με την Κοινωνία; ΟΧΙ.
Μόνο την πελατεία του γνωρίζει, ένα πολύ μικρό και καθόλου αντιπροσωπευτικό κομμάτι της κοινωνίας. Πως θα αντιληφθεί λοιπόν, πως θα ενσωματώσει στην φιλοσοφία του τις ραγδαίες και εκθετικές αλλαγές που συντελούνται; Μήπως έχει την αναγκαία και απαιτούμενη στήριξη-καθοδήγηση από τον Επαγγελματικό του Σύνδασμο-Φορέα;
Πως είπατε; Ποιον Επαγγελματικό Σύνδεσμο-Φορέα;
Αυτόν, που ασχολείται με τα φοροτεχνικά και μόνον ή αυτόν που ασχολείται με την εκλογή μελών του στην αυτοδιοίκηση και στην πολιτική;
Είμαστε μακράν πρώτοι στην ΕΕ σε ποσοστό ΜικροΜικρών Επιχειρήσεων (ΜικροΜεσαία στην ΕΕ θεωρείται αυτή με πάνω από 150 εργαζόμενους). 92% των επιχειρήσεών μας έχει λιγότερους από 5 εργαζόμενους! Μα τότε, γιατί τις λέμε επιχιρήσεις; Μιάς άλλης μορφής “αυτοαπασχόληση” δεν είναι;
Αντί να πάω υπάλληλος-μισθωτός κάπου, ανοίγω μια “επιχείρηση” και βγάζω τον μισθό μου και είμαι και αφεντικό του εαυτού μου! Ποια επιχείρηση λοιπόν; Εάν δούμε από το ποσοσό αυτό, το ποσοστό που αφορά “οικογενειακές επιχειρήσεις”, φοβάμαι πως θα αντιληφθούμε για καλά το αδιέξοδο!
Μόνο 219 είναι οι “Μεγάλες Επιχειρήσεις” στην Χώρα, αρκούν όμως για να διαμορφώσουν τις ευρύτερες συνθήκες στην αγορά εργασίας; Δεν νομίζω, είναι μικρό κλάσμα του τι συμβαίνει στην καθημερινότητα. Απευθύνονται αντίστοιχα, σε πολύ περιορισμένο αριθμό δυνητικών εργαζομένων σ’ αυτές.
Προφανώς εφαρμόζουν σύγχρονες μεθόδους Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού (και όχι Προσωπικού). Μπορούν όμως μόνο μέσα από “προκηρύξεις” θέσεων εργασίας και “συνεντεύξεις” να αλλάξουν την επικρατούσα γενική αντίληψη περί “κατάλληλων” υποψήφιων εργαζόμενων; Όσο και να το θέλουν όχι, δεν είναι και υποχρέωσή τους άλλωστε!
Ο Καταστατικός Χάρτης (όχι το άλλο, το “Καταστατικό” για τις Υπηρεσίες) της κάθε Επιχείρησης είναι (πρέπει να είναι) 4 απλές ενότητες:
- Όραμα
- Αποστολή
- Στόχοι και Επιδιώξεις
- Αρχές και Αξίες
Να τολμήσουμε να ρωτήσουμε τους “αυτοαπασχολούμενους” και το 92% των ΜΜΕ, πως έχουν ορίσει για την επιχείρησή τους αυτές τις 4 ενότητες; Θα πάρουμε απάντηση;
Μα θα γελάσουν μόνο και μόνο στο άκουσμα της ερώτησης: “τι είναι αυτά που μας λες τώρα, πλάκα μας κάνεις”;
Εάν τολμήσουμε να προχωρήσουμε και στην ερώτηση για την ύπαρξη-εφαρμογή των απόλυτα απαραίτητων της εποχής:
- Σχέδιο Ενσωμάτωσης Νέων Εργαζόμενων
- Σχέδιο Εκπαίδευσης-Κατάρτισης Εργαζόμενων
- Σχέδιο Εξέλιξης-Ανάπτυξης Καριέρας Εργαζόμενων,
φοβάμαι πως αντί για γέλια, θα ακούσουμε τα εξ αμάξης.
Ναι, αλλά Κυρίες και Κύριοι Εργοδότες, απευθύνεστε σε Εργαζόμενους ή/και Υποψήφιους Εργαζόμενους της ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ! Αυτά τα κρίσιμα πάρα πάνω είναι όσα τους ενδιαφέρουν, αυτά τους απασχολούν. Στην γλώσσα ΠΟΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ θα τους μιλήσετε;
Το “μεροκάματο” με την έννοια του περασμένου αιώνα ΔΕΝ τους αφορά. Το βρίσκουν ευκολότερα και πλουσιότερα ως ντελίβερι, σερβιτόροι, μπαρτέντερς … !
ΣΑΣ ΕΧΟΥΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ!
Ο καλός επιχειρηματίας, όπως “των φρονίμων τα παιδιά”, προετοιμάζεται κατάλληλα ανάλογα με τους καιρούς και τα κελεύσματά τους, “πριν πεινάσει μαγειρεύει”!
Δημιουργείστε ΠΡΩΤΑ σωστά την δική σας Επιχείρηση, ως οφείλετε!
Tότε, σίγουρα θα βρείτε (και θα κρατήσετε) τους Κατάλληλους Εργαζόμενους!
Μην … “χτυπάτε το σαμάρι” … !
Κάθε πρόσληψη είναι μία Επένδυση στο Ανθρώπινο Κεφάλαιο της επιχείρησης! Ως τέτοια, χρειάζεται την ίδια προσοχή, την ίδια αντιμετώπιση και μεταχείριση, όπως το υλικό και άυλο κεφάλαιο της επιχείρησης!
